Właściwości lecznicze topinambura
Właściwości prozdrowotne topinambura
Wartości odżywcze bulw topinambura są godne polecenia, zwłaszcza osobom chorym na cukrzycę, zawierają bowiem nie skrobię, lecz aż 18% inuliny, przekształcającej się we fruktozę (cukier prosty) dobrze tolerowaną przez diabetyków. Walory lecznicze topinambura zostały wykorzystane przy produkcji leku .
Można go stosować w celu poprawienia przemiany materii i utrzymania właściwej mikroflory jelit, w profilaktyce cukrzycy, nowotworów, chorób serca i naczyń oraz przy niewydolności nerek i arytmii serca. Ponadto wzmacnia układ odpornościowy i pomaga w stanach przewlekłego zmęczenia. Bulwy topinambura są bogatym źródłem potasu, żelaza oraz tiaminy. Nie zawierają tłuszczu ani cholesterolu
W najbardziej eleganckich restauracjach Europy bulw używa się do przyrządzenia wykwintnych, kosztownych dań. Oprócz walorów smakowych – ich smak można określić jako coś pośredniego między ziemniakiem, a gruszką z orzechowym akcentem – odznaczają się też wybitnymi wartościami odżywczymi. Są bogatym źródłem witamin A, B1, B2, B6, C, i E, makro- i mikroelementów: krzemu, potasu, wapnia, fosforu, żelaza i cynku. Zawierają też błonnik pektynowy i aminokwasy oraz inulinę, dzięki której stanowią cenny składnik diety diabetyków, zwłaszcza w pierwszych stadiach choroby.
Dla celów kulinarnych używa się biało-żółtawych bulw. Bulwy o odcieniach fioletu po brąz nadają się raczej na paszę dla zwierząt.
Bulwy na surowo doskonale sprawdzają się jako orzeźwiający, lekko słodkawy dodatek do sałatek i twarożków. Po ugotowaniu albo upieczeniu mogą z powodzeniem zastąpić na talerzu ziemniaki. Można gotować je w łupinkach, które późnej z łatwością się zdejmuje.
Gorąca herbata z plasterkiem topinambura
lepiej smakuje niż z plasterkiem cytryny, dlatego bulwy tej rośliny bywają nazywane cytrusami północy, jednak pod względem wyglądu znacznie im bliżej do ziemniaków. Jest to bowiem wysoka bylina wytwarzająca podziemne bulwy, przypominające guzowate ziemniaki w zależności od odmiany białe, żółte, różowe, czerwone albo fioletowe, z białym bądź żółtym miąższem.
O topinamburze pisał w 1603 roku Samuel Champlain, podróżnik, pionier kolonizacji francuskiej w Kanadzie, założyciel Quebecu. Od dawien dawna uprawiali go Indianie, od których wiedzę o użyteczności kolorowych bulw pierwsi przejęli Francuzi. Na początku XVII wieku roślina "z korzeniami o smaku karczocha" trafiła do Francji, a następnie do Anglii. Wojna trzydziestoletnia upowszechnia uprawy topinambura w całej Europie, wnet jednak, bo już w XVIII wieku, na dalszy plan zepchnęły go ziemniaki i odtąd użytkowany był jako ceniona roślina pastewna.
Odżywcze i smakowe walory topinambura najbardziej doceniają Francuzi, którzy kolorowe bulwy przyrządzają na dwadzieścia sposobów, od surówek po frytki. Na południu i w środkowej Francji do dzisiaj występują liczne plantacje tej rośliny. Uprawia się ją również w Niemczech oraz w USA. W Polsce popularna była przed wojną na Śląsku.
Obecnie trudno kupić topinambur w sklepie. Kto ma działkę lub ogród, może zamówić sadzeniaki lub bulwy konsumpcyjne w naszym gospodarstwie i założyć na wiosnę lub jesienią własne poletko lub uprawiać tę w formie żywopłotu wzdłuż ogrodzenia .
Do celów kulinarnych należy wybierać duże, kruche i jędrne bulwy. Przechowuje się je nie umyte, w lodówce w pojemniku na warzywa lub w chłodnym i suchym miejscu. Obrane bulwy należy wkładać kolejno do zimnej wody zakwaszonej sokiem cytrynowym, aby nie ściemniały. Gotuje się je tak samo jak ziemniaki, tyle że krócej. Metodą prób i błędów trzeba ustalić czas gotowania.
Uprawa Topinambura( Helianthus tuberosus)
Na 1 m kwadratowy uprawy potrzeba około 10 bulw sadzeniaków. Jeden sadzeniak daje przeciętnie 10 bulw. Topinambur raz posadzony obficie plonuje co najmniej dziesięć lat.
Jest odporny nawet na 50-stopniowe mrozy i nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Wykopki zaczęte w październiku można, prowadzić dokąd ziemia nie zamarznie lub wiosną - od marca do czerwca, gdyż bulwy doskonale przezimują.
Gdy podczas wzrostu roślin panuje sucha i słoneczna pogoda, wystarczy je okopać. Pojedyncze bulwy osiągają spore rozmiary, nierzadko ważą nawet pół kilograma.
Topinambur – wielka siła w małej bulwie!
Topinambur czyli słonecznik bulwiasty, przybył do Europy w XVII wieku z Ameryki Północnej. Roślina ta a właściwie jej bulwy była i nadal jest ceniona ze względu na swoje walory lecznicze. Najważniejszym składnikiem prozdrowotnym topinamburu jest inulina, której zawartość w bulwie notuje się w przedziale 14 – 19%.
Czym zatem jest inulina i jaka jest jej rola w organizmie ludzkim?
Inulina jest fruktooligosacharydem, błonnikiem zaliczanym do grupy fruktanów, który po spożyciu jest częściowo hydrolizowany w żołądku a następnie w niezmienionej postaci przechodzi do jelita grubego. Obecna w jelicie grubym mikroflora przeprowadza fermentację inuliny, w wyniku tego uwolnione zostają kwasy organiczne: octowy, propionowy, mlekowy i masłowy. Kwasy te zakwaszają treść jelita grubego obniżając jego ph, dzięki czemu zapobiegają rozwojowi chorobotwórczych bakterii i grzybów. Nie bez powodu inulina jest zaliczana do prebiotyków czyli substancji, które stanowią pożywkę do wzrostu dobroczynnej mikroflory jelit, z grupy Bifidobacterium.
Naukowcy dowodzą, że konsumpcja oligosacharydów m.in. inuliny poprawia stan i funkcje przewodu pokarmowego człowieka. Funkcje te wymienia się jako metaboliczne i immunologiczne, tj. wytwarzanie w jelitach krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych i stymulacja wzrostu kosmków ścian jelita grubego, wzrost produkcji niezbędnych dla organizmu witamin z grupy B i witaminy K, poprawa przyswajalności składników mineralnych takich jak : sód, wapń, potas i magnez czy chociażby jod – niezbędny dla tarczycy, to niezbite dowody na efekt metaboliczny mikroflory jelit. Niezaprzeczalny wpływ na metabolizm ma również fakt, że inulina tworzy żele w jelitach i absorbuje nadmiar tłuszczu oraz cholesterolu z żywności a także obniża indeks glikemiczny posiłków – bardzo ważna zaleta dla cukrzyków. Inulina jako błonnik rozpuszczalny (tworzący żele) stymuluje właściwe wypróżnianie woreczka żółciowego, zapobiega zastojom żółci a więc powstawaniu kamicy żółciowej i przyczynia się do odciągania nadmiaru cholesterolu wraz z żółcią. W środowisku jelitowym inulina przeciwdziała wchłanianiu zwrotnemu kwasów żółciowym do wątroby chroniąc jednocześnie przed intoksykacją. Pobudzenie perystaltyki jelit i przyspieszony pasaż zawartości jelitowej to także wzmocnienie mechanizmu usuwania toksyn. Dlatego też, wzbogacenie diety w bulwy Topinambura ze względu na wysoką zawartość inuliny jest nieodzowne w kuracjach leczenia cukrzycy, zaburzeń metabolicznych, odchudzających i oczyszczających cały układ pokarmowy.
Więcej o zaletach inuliny…
Inulina w środowisku jelitowym stymuluje namnażanie korzystnej dla organizmu mikroflory oraz wpływa pośrednio na zmniejszenie aktywności β-glukuronidazy, enzymu wytwarzanego m.in. przez chorobotwórcze bakterie jelitowe.
Co to jest β-glukuronidaza i dlaczego powinno się dążyć do zmniejszania jej aktywności w środowisku jelit?
β-glukuronidaza wytwarzana jest przez organizm endogennie oraz przez bakterie jelitowe. Jej rola endogenna opiera się na zasadzie detoksykacji oraz do utrzymania odpowiednich stężeń hormonów w różnych częściach organizmu nawet tych które pochodzą z zewnątrz (leki, hormony). Nadmiar tych substancji organizm usuwa w postaci glukuronidów zazwyczaj przez drogi moczowe. Czasem w wyniku zaburzeń dochodzi do nadmiernej hydrolizy glukuronidów i zatrucia organizmu (wzrost karcinogenów).
Naukowcy odkryli, że dieta bogata w białko i tłuszcze zwierzęce oraz jednoczesny brak substancji pochodzenia roślinnego o działaniu regulującym przyczynia się do wzrostu aktywności tego enzymu a tym samym do występowania nowotworów. W jelitach β-glukuronidaza jest wytwarzana przez bakterie takie jak: Escherichia coli, Peptostreptococcus, Bacteroides czy Clostridia . Zaburzenie proporcji między ilością Bifidobacterii a wymienionymi wyżej bakteriami skutkuje wzrostem aktywności wytwarzanego przez nie enzymu β-glukuronidazy i nadmiernej hydrolizy glukuronidów sprzężonych z toksynami, hormonami steroidowymi (estrogeny), lekami czy kancerogenami, wydzielanymi z żółcią. Zatem podwyższona aktywność tego enzymu może być jedną z przyczyn powstawania różnych nowotworów hormonozależnych (nowotwory prostaty i raka piersi), nowotwory jelita grubego (na skutek nadmiaru amoniaku, wytwarzania szkodliwych aromatycznych amin, fenoli czy drugorzędnych kwasów żółciowych). Pamiętajmy, że jest to wynik nadmiaru populacji wymienionych szczepów bakteryjnych jelit oraz wpływu innych czynników tj. dieta bogata w białko, tłuszcze zwierzęce. Prewencja chorób nowotworowych powinna zatem opierać się na strategii dietetycznej wykorzystującej substancje probiotyczne (bifidobacterie, lactobakcillus) oraz prebiotyczne , np. inulina zawarta w topinamburze. Działanie przeciwnowotworowe topinamburu nie polega wyłącznie na jego właściwościach prebiotycznych. Badania naukowe wskazują na zawartość w topinamburze seskwiterpenów laktonowych, które działają cytotoksycznie na komórki rakowe sutka.
Bogactwo inuliny w tej niezwykłej roślinie z powodzeniem wykorzystują diabetycy oraz osoby z nadwagą. Powstawanie fruktozy na skutek hydrolizacji inuliny w jelitach daje energię o niskim indeksie glikemicznym, który jest pożądany w diecie cukrzyków w celu stabilizacji glikemii. Ponadto, jak też wcześniej było wspomniane, właściwości żelujące inuliny opóźniają wchłanianie węglowodanów prostych do krwiobiegu, dzięki czemu zapobiegają wzrostowi poziomu glukozy poposiłkowej i tym samym przedłużają okres uczucia sytości (odchudzanie).
Przeprowadzono liczne badania w celu wykazania zależności między składem flory bakteryjnej jelit a predyspozycją do otyłości w wyniku których odkryto istotną zależność pomiędzy nimi. Dzięki użyciu najnowszych zaawansowanych technologicznie metod (badania na myszach germ – free, transplantacje mikroflory jelitowej, sekwencjonowanie RNA, mikromacierze DNA) zaobserwowano, że patogenna flora bakteryjna jelit dodatnio koreluje ze zjawiskiem występowania otyłości. Wyniki te determinują badaczy do przeprowadzania dalszych prac naukowych w celu skutecznej walki z otyłością. Jeśli wziąć pod uwagę rolę topinambura w budowaniu dobroczynnej mikroflory jelit, można by stwierdzić że jest on nieodzownym elementem wspierania terapii odchudzającej.
Bulwy topinambura już od dłuższego czasu wykorzystuje się w walce z otyłością, ze względu na obecność błonnika pokarmowego, którego właściwością jest m.in. pęcznienie i powodowanie poczucia sytości. Jednakże otyłość to nie tylko problem nieposkromionego apetytu. To również częste zaburzenia metaboliczne, tj. cukrzyca, wysoki poziom cholesterolu i trójglicerydów, stłuszczenie wątroby, nadciśnienie tętnicze, które prowadzą do choroby niedokrwiennej serca, miażdżycy naczyń krwionośnych, udaru mózgu i zawału serca. Omówione wcześniej mechanizmy działania inuliny skłaniają do stwierdzenia, że spożywanie bulw topinambura nie tylko odchudza lecz również reguluje zaburzenia metaboliczne towarzyszące otyłości.
Co jeszcze możemy zyskać spożywając Topinambur?
Jak wiadomo inulina zawarta w topinamburze wpływa na rozwój dobroczynnej flory bakteryjnej jelit. Wraz ze wzrostem bifidobacterii stymulowany jest również system GALT przewodu pokarmowego czyli części układu odpornościowego znajdującego się na błonach śluzowych jelit. W przewodzie pokarmowym znajduje się ponad 70% wszystkich komórek układu odpornościowego, których cechą charakterystyczną jest produkcja przeciwciał klasy IgA. Przeciwciała IgA wydzielane są na powierzchnię zewnętrzną błon śluzowych i stąd nazywane są przeciwciałami wydzielniczymi (sekrecyjnymi). Działanie IgA polega na neutralizacji bakterii, wirusów, toksyn i alergenów które pojawiają się w przewodzie pokarmowym i zapobiega im przenikanie przez śluzówkę do wnętrza organizmu. IgA działają natychmiastowo i reagują z szerokim spektrum antygenów, dlatego mówi się, że stanowią one pierwszą linię obrony organizmu. Tak więc śmiało możemy stwierdzić, że spożycie Topinambura wspiera i odbudowuje odporność naszego organizmu.
Jak spożywać Topinambur by odczuć jego działanie prozdrowotnie?
Topinambur można spożywać w wielu postaciach. Obecnie w ofercie można spotkać nie tylko świeże bulwy topinambura ale również soki, chipsy, topinambur liofilizowany i topinambur kiszony. Inulina odznacza się dużą odpornością na obróbkę termiczną, można więc bulwy gotować, piec i smażyć. Osoby, które nigdy przedtem nie stosowały diety bogatej w błonnik powinny stopniowo wprowadzać topinambur do diety, gdyż inulina spożyta w ilości przekraczającej indywidualny próg tolerancji, może powodować dyskomfort w postaci gazów jelitowych. W przeprowadzonych badaniach na zdrowych osobach uznano, że dawka w ilości 5g inuliny na dobę jest dobrze tolerowana.. W badaniach dotyczących wpływu inuliny na profil glikemiczny chorych na cukrzycę wykazano że spożycie już od 8g fruktooligosacharydów może obniżać stężenie glukozy we krwi.
W topinamburze średnia zawartość inuliny wynosi ok. 16g na 100g produktu . Waga jednej świeżej bulwy wynosi około 60g i zawiera 9,6g inuliny*.
Z powyższych danych wynika, że spożycie 1 bulwy topinambura dziennie (60g) jest dawką terapeutyczną inuliny , która poprawia wzrost bifidobacterii w jelitach oraz przyczynia się do regulacji zaburzeń układu metabolicznego i krwionośnego: m.in. w cukrzycy i otyłości poprzez zapobieganie wysokim skokom glukozy po posiłku, wzrost przyswajalności mikroelementów i obniżenie złego cholesterolu LDL.
W ofercie sprzedażowej, oprócz świeżych bulw można kupić topinambur przetworzony w wielu ciekawych wersjach jako urozmaicenie jego konsumpcji.
Chipsy z topinambura zawierają 33,2g inuliny na 100g suchego produktu, ale też zawierają więcej błonnika pokarmowego niż świeży topinambur, co jest istotnym elementem zapobiegania chorób cywilizacyjnych.
11g topinambura liofilizowanego zawiera 3,64g inuliny oraz 1,69g błonnika pokarmowego i pokrywa aż 20% dziennego zapotrzebowania na błonnik pokarmowy (AI) **
Topinambur liofilizowany, w postaci bardzo smacznych kosteczek używanych do celów kulinarnych (grzanki do zup) lub do bezpośredniego spożycia zawiera
Oryginalną wersją spożycia inuliny w połączeniu z bakteriami kwasu mlekowego, jest topinambur kiszony i sok z kiszonych bulw. Jako naturalny symbiotyk spełnia rolę połączenia prebiotyku (inuliny) z probiotykiem (bakterie kwasu mlekowego) a więc tym samym wspiera rozwój prawidłowej flory bakteryjnej jelit. Jest to doskonała terapia odnawiania środowiska jelit w trakcie i po kuracjach oczyszczających oraz po antybiotykoterapii.
Biorąc pod uwagę powyższe zalety prozdrowotne topinambura należy spożywać go w ramach codziennego jadłospisu jako prewencja chorób cywilizacyjnych.
*badania własne
** wartość wystarczająca do pokrycia dziennego zapotrzebowania na błonnik pokarmowy
Autor:
Ewa Lenart-Abramek, dietetyk w chorobach wew. i metabolicznych
Pszenica Samopsza (Triticum monococcum L.
Ewa Lenart-Abramek, dietetyk w chorobach wew. i metabolicznych
Żywność która leczy ……
Topinambur w naszym gospodarstwie pojawił się jeszcze pod koniec XX wieku. Na początku był uprawiany jako roślina osłonowa dla naszych plantacji żeń-szenia. Topinambur wyrasta na 2-3 m wysoko , wiec znakomicie chronił Żeńszeń przed wiatrami. Słodkie bulwy też odciągały od bardziej wartościowego dla nas żeńszenia szkodniki myszy czy nornice. Z biegiem czasu zaczęliśmy dostrzegać też jego wartości lecznicze. Zgodnie z zasadą którą wyraził Hipokrates:
"Niech wasze jedzenie będzie lekarstwem a lekarstwo jedzeniem”
Topinambur można używać na surowo jako dodatek so surówek i sałatek. Można go również gotować tak jak ziemniaki , wszystko co robimy z ziemniak można zrobić z topinamburu. Można go wykorzystać jak świetna przekąskę na surowo pokrojony w plastry. Znakomicie smakuje w postaci frytek , choć sam nie polecam smażenia.
W ostatnim roku zaczęliśmy produkować z naszych ekologicznych bulw topinamburu napój który jest naturalnym probiotykiem. Jak również posiadamy w ofercie suszone chipsy z topinambur, wiórki, czy rewelacyjny topinambur liofilizowany które mogą być znakomitym dodatkiem do zup lub sosów.
Topinambur
- właściwości lecznicze
Wartości odżywcze bulw topinambura są godne polecenia, zwłaszcza osobom chorym na cukrzycę, zawierają bowiem nie skrobię, lecz aż 18% inuliny, przekształcającej się we fruktozę (cukier prosty) dobrze tolerowaną przez diabetyków. Można go stosować w celu poprawienia przemiany materii i utrzymania właściwej mikroflory jelit, w profilaktyce cukrzycy, nowotworów, chorób serca i naczyń oraz przy niewydolności nerek i arytmii serca. Ponadto wzmacnia układ odpornościowy i pomaga w stanach przewlekłego zmęczenia. Bulwy topinambura są bogatym źródłem potasu, żelaza oraz tiaminy. Nie zawierają tłuszczu ani cholesterolu.
Słonecznik bulwiasty w kuchni
Gorąca herbata z plasterkiem topinambura lepiej smakuje niż z plasterkiem cytryny, surówki, sałatki lub gotowane z odrobiną octu zamiast ziemniaków. , dlatego bulwy tej rośliny bywają nazywane cytrusami północy, jednak pod względem wyglądu znacznie im bliżej do ziemniaków. Jest to bowiem wysoka bylina wytwarzająca podziemne bulwy, przypominające guzowate ziemniaki. W naszym gospodarstwie posiadamy bulwy białe i czerwone z białym miąższem.
Uprawa Topinambura( Helianthus tuberosus)
Na 1 m kwadratowy uprawy potrzeba około 20 bulw sadzeniaków. Jeden sadzeniak daje około 8-12 bulw. Topinambur raz posadzony obficie plonuje co najmniej dziesięć lat.
Jest odporny nawet na 50-stopniowe mrozy i nie wymaga specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych. Wykopki zaczęte w październiku można, prowadzić dokąd ziemia nie zamarznie lub wiosną - od marca do czerwca, gdyż bulwy doskonale przezimują. Gdy podczas wzrostu roślin panuje sucha i słoneczna pogoda, wystarczy je okopać. Pojedyncze bulwy osiągają spore rozmiary, nierzadko ważą nawet pół kilograma. Odżywcze i smakowe walory topinambura najbardziej doceniają Francuzi, którzy kolorowe bulwy przyrządzają na dwadzieścia sposobów, od surówek po frytki.
Obecnie trudno kupić topinambur w sklepie. Kto ma działkę lub ogród, może zamówić sadzeniaki lub bulwy konsumpcyjne w naszym gospodarstwie i założyć na wiosnę lub jesienią własne poletko lub uprawiać tę roślinę w formie żywopłotu wzdłuż ogrodzenia .
Do celów kulinarnych należy wybierać duże, kruche i jędrne bulwy. Przechowuje się je nie umyte, w lodówce w pojemniku na warzywa lub w chłodnym i suchym miejscu. Obrane bulwy należy wkładać kolejno do zimnej wody zakwaszonej sokiem cytrynowym, aby nie ściemniały. Gotuje się je tak samo jak ziemniaki, tyle że krócej. W zależności od gustu gotujmy 8-12 minut. Z topinambura możemy zrobić wszystko co robimy z ziemniaka: frytki są wprost rewelacyjne; piure, krem, zupę etc. Ale najbardzej pożdane jest spożywanie go w postaci surówek, Moja ulubiona to surowka z kiszonej kapusty, kiszonego topinambura, marchwi jabłka, selera. Doprawiona ziołami i zalana olejem z żeńszenim może stać przez 7 dni w lodówce nie tracą wartości smakowych i odżywczych.
Niezwykła przekąska na rozjaśnienie umysłu i pobudzenie do pracy jelit.
Składniki:
2-3 bulwy topinambura
Przyprawa śródziemnomorska; zbójnicka
Olej lniany z żeńszeniem
Tabasco.
Po obraniu kroimy bulwę na plasterki lub na zapałki . (wersja dla mężczyzn – wystarczy dobrze umyć nie trzeba obierać) Plasterki topinamburu posypujemy przyprawą śródziemnomorską (delikatna) dla lubiących ostrzejsze smaki polecam przyprawę zbójnicką. Dla zuchwałych (mój ulubiony dodatek) polecam dodanie sosu Tabasco.
Topinambur polewamy odrobiną oleju lnianego z żeń-szeniem, posapujemy przyprawami, polewamy Tabsco. Przekąska zdrowa i gotowa w 5 minut. Mamy tu przemieszane smaki słodkości i słonecznika z topinambura i wytrawny smak żeńszenia i oleju lnianego.
Najprostszym sposobem wykorzystanie topinamburu jest przyrządzenie sałatki z bulw.
Jeżeli kogoś zainteresuje korzystanie z właściwości topinambur chętnie podzielę się swoją wiedzą i doświadczeniami na temat tej rośliny.
Można też pytać w lubelskich restauracjach o dani z topinambura. Te najbardziej renomowane można znaleźć na lubelskim starym mieście.
Dla zainteresowanych spędzeniem wolnego czasu na łonie natury zapraszam na wiosenne wykopki topinambura w naszym gospodarstwie ekologicznym, połączone z pieczeniem topinambura
-
Sławomir Chmiel Gospodarstwo Ekologiczne
Kalinówka 178 C 21-040 Świdnik
e-mail: zenszen@wp.pl www.topinambur.info.pl
„Kupuj u źródła“ www.zenszen.com ekologiczny wybór
Liofilizaty z topinamburu, idealne na na zdrową przekąskę dla ludzi Topinambur jest bogatą w błonnik rośliną dietetyczną. Poprawia przemianę materii, reguluje właściwą mikroflorę jelit, wspomaga odchudzanie, obniża stężenie glukozy i cholesterolu we krwi. Produkt zalecany szczególnie dla podatnych na cukrzycę koszatniczek a także królików, szynszyli, świnek morskich szczurków i chomików.
Dawkowanie:
podawać bezpośrednio pupilowi
lub
2-3 razy w tygodniu dodać do karmy .
Nasze produkty pakowane sa w torebki z zamknięciem strunowym które można otwierać i zamykać nie tracac nic z wartosci odzywczych naszych produktów.
Dlaczego u nas?
Uprawiamy go EKOlogicznie bez nawozów i chemii, stosujemy topinambur od 20 lat.
Możesz łączyć inne przedmioty z naszych plantacji. : żeń-szeń, orkisz, samopsza, zioła, olej lniany tak zwany budwigowy-tłoczony na zimno, rzepakowy, wiecej na temat naszych produktów na www.topinmbur.info.pl
www.orkisz-info.pl
www.zenszen.com
Topinambur – cena
Jaka jest cena topinamburu? Słonecznik bulwiasty kosztuje zwykle od kilku do kilkunastu złotych za kilogram. Zależy to głównie od dostawcy oraz od ilości, jaką chcesz kupić (zwykle im więcej, tym niższa cena).