Tymianek — przyprawa o właściwościach leczniczych listki 50g

Tymianek pospolity – zastosowanie i wskazania

 Ziele tymianku polepsza proces trawienia. Najprostszym sposobem wykorzystania surowca jest przygotowanie z niego naparu. Napój sprawdza się w przeziębieniu i grypie. Pomaga w odkrztuszaniu, łagodzi ból gardła i katar. Naparem można również płukać jamę ustną, włosy, a także przecierać skórę w celu łagodzenia objawów trądziku. Z naparu można przygotowywać też kompresy i okłady w schorzeniach skórnych. Stanowi także dobry dodatek do odkażających kąpieli ziołowych.

W diecie tymianek stosuje się, aby pobudzić wydzielanie soków żołądkowych i usprawnić trawienie. W związku z tym jest niezastąpionym ziołem do potraw ciężkostrawnych. W kuchni zarówno świeży, jak i suszony tymianek ma zastosowanie jako przyprawa. Dodaje się go do mięs, takich jak pieczeń czy gulasz, oraz do farszów mięsnych, kotletów, sosów i niektórych marynat. W krajach południowych i zachodnich świeży tymianek jest dodawany do sałatek. Gotowany z rybami morskimi, podobnie jak szałwia, usuwa ich woń. Jako środek antyseptyczny i konserwujący znajduje powszechne zastosowanie w produkcji wyrobów perfumeryjnych i wielu preparatów farmaceutycznych.

W medycynie ludowej stosowano tymianek przy biegunkach, jako środek dezynfekujący przewód pokarmowy oraz jako lek wykrztuśny przy kaszlu mokrym, a także przeciwko astmie. Wiele z opisywanych w dawnej medycynie zastosowań ziela tymianku wykorzystuje się współcześnie. Olejek eteryczny otrzymywany z ziela ze względu na zawartość tymolu stosowano jako środek przeciwrobaczy do leczenia zakażenia tęgoryjcem dwunastniczym i włosogłówką. Tymol wskazany był również w dezynfekcji jamy ustnej, gardła i jamy nosowo-gardłowej. Z flawonoidów tymianku sporządzano preparaty używane do leczenia stanów zapalnych w gośćcu i do terapii przeciwzakrzepowej. Świeżych i suchych liści tymianku używano w schorzeniach dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i układu nerwowego, przy gośćcu i zapaleniu korzonków nerwowych, a także jako środek moczopędny i pobudzający apetyt. W postaci aromatycznych kąpieli, okładów i maści tymianek pospolity zalecany był przy ostrym gośćcu mięśniowym i stawowym, do leczenia ran, wrzodów i różnych chorób skórnych.

Wyciąg z tymianku od dawna służą do zapobiegania i leczenia wielu dolegliwości. Stosowane są w krztuścu oraz w ostrych i przewlekłych stanach zapalnych górnych dróg oddechowych i oskrzeli, które przebiegają z utrudnionym odkrztuszaniem. Używane są również w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, gardła i skóry.  

Olejek tymiankowy(nie  wytwarzamy go osobiście ale mój znajomy wytwarza z 100% naturalnego tymianku ( a nie z oleju napędowego) z świeżego ziela.  jak potrzebujesz to dzwoń lub pisz.

Tymianek był znany i uprawiany już w starożytnym Egipcie, w Grecji i Rzymie. Ceniono go jako roślinę leczniczą. Był symbolem siły. Wchodził w skład napojów miłosnych, balsamów i kadzideł. Stosowano go do walki z pasożytami. Zresztą do dziś składnik olejku z ziela tymianku − a mianowicie tymol − przeznaczony jest do tego celu w dawkach terapeutycznych. Tymianek pospolity również w średniowieczu był znanym lekiem i przyprawą. Początkowo uprawiano go w ogrodach przyklasztornych, a potem coraz częściej także w ogrodach możnych świeckich.

W medycynie tymianek jest uznawany za roślinę „dobrą dla ducha”, ponieważ działa uspokajająco i przynosi ulgę w bezsenności. Surowiec służy do otrzymania olejku (Oleum Thymi) lub tymolu (Thymolum). Wspomina o nim w swoich działa również święta Hildegarda.

<!-- [if gte mso 9]> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" SemiHidden="true"