Sadzonka Jeżówkai purpurowej ehinacea
Najniższa cena w ciągu ostatnich 30 dni
Jeżówka, jest rośliną, którą stosuję się w przemyśle farmaceutycznym, dlatego coraz częściej zakładane są plantacje jeżówki. Najlepsze stanowisko pod uprawę plantacji, to te na którym wcześniej rosły rośliny okopowe uprawiane na pełnej dawce obornika lub po roślinach motylkowych. Plantację można uzyskać poprzez wysiew nasion do gruntu, wysadzenie rozsady lub przez wysadzenie sadzonek uzyskanych z podziału roślin matecznych. Największe plony dają plantacje, w których stosuje się metodę wysiewu nasion do gruntu. Nasiona należy wysiać w kwietniu. Optymalna dawka to 2 kg na hektar, na głębokość 0,5-1,0 cm, w rzędy co 40 cm. Plon otrzymuje się w drugim roku użytkowania plantacji.
Jeżówka – zastosowanie:
Już Indianie kilkaset lat temu wykorzystywali jeżówkę w leczeniu krwawiących, zakażonych i trudno gojących się ran. Była też przydatna w przebiegu chorób takich, jak malaria, szkarlatyna, błonica, kiła. Początek XX. wieku to natomiast okres szczególnego zainteresowania właściwościami jeżówki. Wykazano bowiem, że działa immunostymulująco, a więc wspomaga układ odpornościowy. Zaczęto ją więc stosować jako środek uodparniający i regenerujący.
Ekstrakt z jeżówki ma ponadto działanie: wzmagające metabolizm, przeciwdrobnoustrojowe, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, a także żółciotwórcze, napotne, rozkurczowe i wspomaga wydzielanie soku żołądkowego. Ponadto pobudza procesy regeneracji tkanki kostnej, chrzęstnej.
Jeżówka powinna być stosowana przez osoby o osłabionym układzie odpornościowym, często chorujące naprzeziębienie grypę, także przez osoby po przebytych niedawno zabiegach, osoby starsze, a także profilaktycznie w okresie wzmożonej liczby zachorowań na przeziębienie i grypę. Jeżówka i jej preparaty mogą być stosowane w przypadku dzieci, ale zaleca się, by nie podawać jej dzieciom młodszym, niż 4 lata. W zasadzie wiele produktów wspomagających układ odpornościowy, przeznaczonych do stosowania dla dzieci, opiera się między innymi o ekstrakty z jeżówki.
Z powodzeniem można ją stosować w przebiegu chorób wirusowych (np. grypa, odra, różyczka, opryszczka), bakteryjnych (np. angina, trądzik, zakażenia mieszane, choroby weneryczne) czy grzybiczych i pasożytniczych. Ponadto preparaty z jeżówki stosuje się nadal, nawiązując do tradycji Indian, do leczenia ran, oparzeń, odmrożeń, owrzodzeń. Takie zastosowanie wiąże się przede wszystkim z aktywnością przeciwzapalną substancji bioaktywnych zawartych w jeżówce. Wykazano, że wiele z tych związków powoduje zmniejszenie syntezy (powstawania) cytokin prozapalnych, czyli cząsteczek wzmagających procesy zapalne w organizmie.
Jeżówka i jej zastosowanie w kontekście wielu schorzeń wynika przede wszystkim z zawartości w niej związku bioaktywnego – echinacyny. Ponadto jeżówka zawiera polisacharydy, polifenolokwasy, izobutyloamidy, flawonoidy, glikoproteiny, olejki eteryczne, aminy i poliacetyleny. Po wiecej informacji o produktach dzwońtel 602622328
Dawkowanie jeżówki
W formie alkoholowej nalewki można stosować jeżówkę zarówno wewnętrznie (doustnie), jak i zewnętrznie. W przypadku nalewki stosowanej doustnie, nie należy przekraczać 2-4 łyżeczek dziennie. Z suszonego ciętego ziela jeżówki wykonuje się napar – 1-2 łyżeczki surowca zalewa się gorącą (ale nie wrzącą) wodą i odstawia pod przykryciem na około 15 minut. Tak sporządzony napar można wypijać w ilości 2-3 szklanek dziennie. Zaleca się jednak robić przerwy w kuracji jeżówką – po miesiącu warto zrobić około 14-dniową przerwę.
Jak większość preparatów zielarskich, przy stosowaniu jeżówki należy zachować pewną ostrożność. Mianowicie, nie powinny z niej korzystać osoby stosujące leki immunosupresyjne (tzw. sterydy), ze względu na możliwe wystąpienie interakcji. Nie powinny z niej korzystać osoby chore na AIDS oraz białaczkę, istnieje też ryzyko w przypadku innych chorób przebiegających z agresją autoimmunologiczną, np. w chorobie Hashimoto. Odradza się też stosowanie jeżówki przez kobiety w ciąży, ponieważ wpływ jeżówki na układ odpornościowy może spowodować nieoczekiwaną reakcję organizmu kobiety na komórki płodu.Po okresie fascynacji antybiotykami, wobec poznania ich działań niepożądanych, zwrócono uwagę na naturalne sposoby podnoszenia odporności organizmu. Spośród działań leczniczych jeżówki najważniejsza jest aktywność immunostymulująca, czyli podnosząca odporność organizmu.
Poza aktywnością uodparniającą Echinacea wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. W leczeniu trudno gojących się ran, oparzeń, kaszlu, bólu zęba, gardła i głowy, przeziębień, odry, rzeżączki, powiększenia migdałów oraz jako antidotum w przypadkach ukąszenia przez owady lub innych zatruć.
Zastosowanie:
Ponieważ stymuluje układ immunologiczny, przyspiesza ustępowanie procesu zapalnego, pomagając organizmowi zwalczyć infekcje bakteryjne i wirusowe. Oznacza to rzadsze zapadanie na choroby infekcyjne oraz skrócenie czasu trwania przeziębień czy grypy. Używa się ją przy katarach, zapaleniach zatok obocznych nosa i oskrzeli.
Napar: Najprościej jest robić napary z jeżówki (w termosie) 1-3 łyżeczki na 200 ml wody. Dla poprawy smaku można (szczególnie dla dzieci) zaparzać z innymi ziołami.
Nalewka: Porcję 30 gram korzenia zalać 250 ml alkoholu 60-70% odstawić na co najemnej 5 tygodni. Co 2-3 dni wstrząsnąć. Odcedzić, do smaku dodać miodu.
Zrezygnuj z echinacei jeśli chorujesz na: gruźlicę, białaczkę, cukrzycę, twardzinę, stwardnienie rozsiane, AIDS lub cierpisz na choroby autoimmunologiczne.
Brak recenzji użytkowników.
Produkty powiązane
